Spierballenvertoon in nieuw Koepeltheater

Spierballenvertoon in nieuw Koepeltheater

Zaterdag 19 december 2015 vond in het Koepeltheater het openingsconcert plaats. Een verslaggever van de Leeuwarder Courant kwam langs om zijn eigen mening te geven aan het concert. Is het Koepeltheater een aanwinst voor Leeuwarden? U leest het hieronder.

Leeuwarder courant
Maandag 21 december 2015
Pagina 29 “Cultuur”, onderaan de pagina

Gewikt & gewogen

Spierballenvertoon in nieuw Koepeltheater

Gebeurtenis: concert Wolga Kozakken
Gezien: 19/12 Koepeltheater, Leeuwarden
Publiek: 400
4/5 sterren

Impresario Jacques Senf zat in de kerkbanken, organist Jelle de Jong verzorgde een luchtig voorprogramma en ondertussen vulde de zaal zich. Leeuwarden heeft er een nieuw podium bij: de Koepelkerk heet vanaf nu, na een grondige restauratie, Koepeltheater. Het vroegere interieur is nagenoeg onveranderd, behalve de zitplaatsen in de voorhoede. Daar staan nu stoelen. Het podium kan omhoog worde gebracht en de entree loopt via de veel ruimere zijingang.

Ook niet onbelangrijk: er was een EHBO-post. De Jong speelde nog even O holy night en daar waren ze dan, de Wolga Kozakken. In voorgaande jaren stonden ze rond de kerst onder meer in de Bonifatiuskerk opgesteld. Nu nestelden ze zich een paar honderd meter verderop, voorzien van drie balalaika’s, een knoppenaccordeon en het traditionele repertoire dat ook door andere formaties met Russische roots wordt gebracht. Het is een mix van religieuze zang en het Kalinka-repertoire, ditmaal aangevuld met enkele voor deze dagen toepasselijke nummers zoals White Christmas en een meezing Stille Nacht.

Ook onder de markante koepel waren de Kozakken weer die groep vocale krachtpatsers die hun ‘klassiekers’ kennen. Soms stelde een solist teleur (Twaalf rovers), maar dat was incidenteel. Opvallend was opnieuw hoezeer de zangers op de spierballen van hun stembanden zongen – hun handelsmerk – en hoe beperkt ze nuanceringen aanbrachten.

Die waren wel te vinden in de instrumentale bijdragen, zoals een schaatstocht bij maanlicht waarbij vele kortebaanrecords sneuvelden (Swetit Mesjatz) en een nummer dat de meesten kennen als Those were the days van Mary Hopkin.

Een regelrechte klapper dus, dit eerste grote concert in deze muziekvriendelijke ambiance met een nauwelijks waarneembare nagalm. Een prachtpodium voor concerten. En een opsteker voor Leeuwarden. Een liefhebber van klassieke muziek meende zelfs dat hiermee de opvolger voor Theater Romein was gevonden.

Tekst: Rudolf Nammensmare